از فوتبال تا pes ، از آزادى تا قوچان ، از كنفدراسيونِ فوتبالِ آسيا تا حراستِ مجتمع

پيش نوشت( براىِ فهمِ بهترِ مطلب ) : به ترتيب تيم هاىِ سپاهانِ اصفهان، تراكتورسازىِ تبريز، استقلالِ تهران و صباىِ قم، مجوزِ حضور در رقابت هاىِ باشگاهىِ قهرمانىِ آسيا براىِ فصلِ بعد را كسب كرده اند.

دو هفته ىِ پيش مقاماتِ كنفدراسيون فوتبالِ آسيا طى نامه اى به علىِ كفاشيان، رياستِ فدراسيونِ فوتبالِ جمهورىِ اسلامىِ ايران، نكاتى را گوشزد كردند كه در صورتِ عدمِ تحقق يافتنِ آن ها، همين سه تا و نصفى سهميه ىِ ايران در رقابت هاىِ باشگاهىِ قهرمانىِ آسيا هم كاهش مى يابد. اولين نكته در اين نامه كه اول بودنش هم جالب است! ، لزومِ فراهم كردنِ شرايطى براىِ حضورِ بانوان در استاديوم ها بود؛ كه در غيرِ اين صورت هيچ بازىِ خانگى اى به ميزبانىِ كشورمان برگزار نخواهد شد. كفاشيان هم به تكاپو افتاده و به نيروىِ انتظامى نامه فرستاده و حتماً با خودش فكر كرده كه استاديومِ آزادى تنها استاديومِ كشور نيست و شهرستان هايى مثلِ اصفهان و تبريز هم استاديوم دارند و مشكلاتِ بيشتر... .[ در قم هم مشكلى پيش نمياد، چون ممد آخوندى اونجا هست D: ]

از اينكه چقدر از اين تهديدها عملى باشد و چقدر بانوان حقِ خود را بستانند مى گذريم و مى رسيم به مجتمع!
همين فنى و مهندسىِ قوچان كه گروهِ كامپيوترش تصميم گرفت در اوج ميان ترم ها مسابقاتِ كامپيوترىِ Pes2012 و Counterstrick برگزار كند. به هر كيفيت پس از ثبتِ نام (زيرِ آلاچيق!) و اَخذِ وجه نقدى (بيش از ميزانِ لازم)، به هنگامِ شروعِ مسابقات ناگهان حراستِ بيدار و هميشه در صحنه ىِ مجتمع واردِ عمل شد و گفت: Pes ِ مختلط؟ و گفتند ما كه انقلاب نكرديم تا Pes مختلط باشد و به فتواىِ مراجع عظام استناد كردند و فرمودند ايت الله... فرموده اند دانشگاه ها هم بايد تفكيكِ جنسيتى شوند و طرحش به مجلس هم رفته است و... و بانوان را از مسابقاتِ Pes حذف كردند. ما كه هيچ گله و شكايتى از حراست نداريم، فقط يك سؤال داريم:
من (به نمايندگى از جنسِ مذكر) چه كارى مى توانستم پشتِ Gamepad و Mouse و Keyboard انجام دهم كه در كلاس و محيطِ مجتمع و كوچه و خيابان نمى توانستم انجام دهم؟
ما كه بازى كرديم و حذف شديم، ولى حذف خانم ها، حذفِ صورتِ مشكلاتى بود كه مدعى هستيد با آن ها دست به گريبانيم. از مراجع هم انتظار داريم ابتدا براىِ بازىِ Pes و سپس استاديوم ها هم فتوايى صادر كنند تا ديگر بهانه اى براىِ نوشتن نداشته باشم.